o Heroju i Slikaru

Godine i godine prolaze

Doba nova dolaze

Vladar isti ostaje

Tiranija njegova ne prestaje

Narod u očaj pada

Nigde ne ostaje nada

Svi su u okovima

Nema ni molitava

Sad već godimana

Nada spava.

Mlada majka rađa dete

Očiju zlatnih, kose svetle

Kralj ga zaželi za sebe

Majka se odupre, pa nestade

Godine i godine prolaze

Kralj ga drži uzâ se

Bez ikakve sumnje u njega

Voli ga kao sopstvenog sina

Ali on majku nije zaboravio

I narod je pobunio

I kralja je pogubio

i sebe je izgubio.

Godine i godine prolaze

Doba nova dolaze

Vladar isti ostaje

Tiranija njegova sve jača je

Narod u očaj pada

Nigde ne ostaje nada.

I onda jedini od slikara

Slika "Pad Kraljev", al'

malo šta ljudi znaju -

o Slikarevoj čudnoj moći

Što slikama život daju...

I tako je, jedne noći,

Ob'vijen u čudnom sjaju

Kralj osetio želju k' slici poći...

Niko u dvoru nije video njegov pad

Ali se oseti promena sad

On vlada pravično i nežno brine

O svakome u svom kraljevstvu, do same Daljine

A slikar sad zna ko je

I zato u Daljini nestaje.